අහින්සක සතා

සය පාදයකි

ඒරියල් දෙකකි

පිටේ තටු දෙකකි

පියාඹන සතෙකි

වන්දෙක් වගේ හිස
දුබුරුයි උගේ ඇග
සිනහා නැගෙයි මට
ගෑනුන් බයයි මුට

පියාඹනවට වඩා
ඇවිදිනවා ගේ වටා
අම්මාට හෙනහුරා
හැබැයි මගෙ හිතවතා


ගෑනුන්ට ඉරිසියයි
මේකා හරි ලස්සනයි
ඇති කරන්නට හිතයි
හිතනවට වඩා
මූ මාර අවිහින්සකයි

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන -

නිරිදු

තෙද බෙලෙන් රුපු දුන්
ඔද වැඩුනු මහසෙන්
සමග සටනෙහි උන්
මහ නිරිඳු මම වෙම්

රුහිරයෙන් ලියවුනු
ඉරණමක අයිති ඇති
නිරින්දට මල් පිරුණු
පුදසුනක් අයිති නැති

එහෙව් මට අයිති නැති
පුදසුනක මල් පෙති
පිසලන්න වෙහසෛන්නේ
ඇයිද මගේ අග මෙහසෙි

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

අනේ අද සද නෑනෙ පායලා

එක් දිනක් නිදි මරා
හදා ගත් සිත මරා
පෑයූ ඒ සද පුරා
අදත් පායන තුරා

හිදිමි මම මග බලා
ෆේස් බුකියට වෙලා
වෙසක් දැන් පහු වෙලා
අනේ අද සද නෑනෙ පායලා

ස්වේත පුෂ්ප

ස්වේත පුෂ්ප

ස්වර්ගයේ දොරටුවෙන්

දෙවිවරුන් බිම හෙලන

ස්වෙත පුෂ්ප

මිහිකත දෙවගනට හිමි

ආසනය වට කරන්

එකම එක එක මලක්

දිව්‍යාංගනාවගේ

ආසනය හිමි කරන්

ස්වේත පුෂ්ප

බිම

තවම පර නොවී ඇත

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

වෙඩ්ඩගේ ඉසව්ව

පඩ්ඩෝ පඩි කම් කරද්දී
පොඩ්ඩො පොඩි වැඩ කරාවී
ගඩ්ඩො හයියෙන් බුරද්දී
වෙඩ්ඩො නිහඩව සිටී වී

සුද්දා කඩුවෙන් කපනවා
හෙලයා හෙළුවෙන් වනනවා
ගොයියා කමතෙන් හෙලනවා
වෙඩ්ඩා හෙළුවම ඇඩෙනවා

කවියන්ට නැහැ නිනව්ව
සයිබරේ ගොඩ නැගෙව්ව
සද්ද නැතිවම හදව්ව
මේක වෙඩ්ඩගෙ ඉසව්ව

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

කුණාටුව කෝ කොහිද ?

රඹ වූ අහස් කුස

පියාඹන වැහිළිහිණි

වැසි උවැස්සෙන් සිටී

ක්ෂිතිජයේ හිරු ගිලී

ගිය පසුව අදුරු වන

වළාකුළු මිසෙක

වෙනත් කළු වළාකුළු

උන්ව පිළිගන්නෙ නැත

ගිම්හානෙ කොන

වසත්තය අග 

සිසිරයේ ඉම

හේමන්තයද අවසන

දිනසකර ඉතුරු කළ

අවසාන කිරණ මත

නැගී මග බලාගෙන

හීදී වැහිළිහිණියන්

අපේක්ෂා භංගව

දිනෙක සාගර පතුල

කලම්බා නැගී එන

මහා සුලි කුණාටුව

තෙමාවී 

දිනසකර පිලිස්සුව

වැහිළිහිණි පියාපත්

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

රතු මල්

රතු මල් පොකුරු
වැටුනු කොළඹ පාරවල්
සුද්ද වන අතර
පිට්ටනි පුරා
රතු මල් පොකුරු
උදේ පිපිලා
රෑට පරවෙයි
රතු මල් ‍
පිපෙයි පසුවට
මැයි මල්
-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-