අළුත් කන්ණඩි

අදුරට සමුදෙන්න ගෙනා
අළුත් කන්ණාඩි
දකුණ බොතල් අඩි
වමට නිකන් අඩි
හැබැයි මාරයි
දැන් ලෝකෙ පෙනෙන හැටි
මාරයි
වසරක් අඳුරු ලෝකය
සැනෙන් එළිය වු හැටි

එළියයි
අඳුරු තැන් එළීයයි
එළියයි
එළිය තැන් තව එළියයි

අළුත් කන්ණඩි
හොඳයි
හැබැයි හිතට බරයි.

- සුනෙත් වෙඩිවර්ධන -

බේරෙට දුක කියන කොළඹ

Photo Credit - Pathum Wickramasinghe

ගොම්මනට ඉකි බිදින
මැද කොළඔ අහස
බේරෙ වැව දිලිසෙනවා
අහස් රඹ පාටට

දියකාවො මොර තලයි
ඟද ගහන සුලගට
හඩ නඟයි සුළගින්
කොළඹ කී දුක බේරෙට






හොල්මන් නොමැති
පාරවල් අතරේ
හොල්මන් කරන පැල්පත්
නිසොල්මන් ගොඩනැගිලි
අලසව ගොඩනැගෙන
නෙළුම් කුළුනේ මුදුණට
සුදු පාට වළාපෙළ වදිනවා
හවසට
                                                                                                                                                       
කොළපාට බේරෙට
කෙළ ගහන තරමක
බොරපාට හවසට
කුණු පිරෙණ ඉවුරක

ගොම්මනේ අසිරිය
මැද කොළඹ අහසට
ගෙනෙන සිරි නෙතගට
බලනු පින් තිබ්බද?

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

කිකිලි

උබට හොද වැඩේ
දැන් ඉතින් කෙකර ගාපන්
ඒත්
බිත්තරේ වැටෙන්නෙ නෑ
නිකම්ම නිකම් ෆාම් කිකිලියෙක්
බිත්තර දැම්මත් වැඩක් නෑ
මස්කඩේ තමා හොදම තැන
මුදලාලි හොදට සළකයි
ඊලග ආත්මෙදිවත් බලපන්
කන්න කලින්
පනුවා
කන්න පුලුවන් එකෙක්ද කියලා
නැත්තං
ආයෙ බඩරිදෙන්න ගනී

රෑ මිලින වූ කඩුපුල් මල සේයා

ලක් දණ සුවෙන් සුව නින්දේ ඇති රෑක
ලක් දියණියක් හට රහසේ  සිදුවූ     දේක
ලක් දෙරණේ සිටියත් දෙවියන් නේක
උන් එකෙකුවත් නැහැනේ දැක්කේ මේක

පෙර පාසල් යන වයසේ සිටි සේයා
හැම විට මව්පියන් හට හුරතල් වේයා
තව හුරතල් වේ ඈ සමඟින් සීයා
ආච්චිට නම් ඇ බඩගිනි මීයා

උපන්දිනේ එනවා මගෙ ලඟ ලඟම
මොනවද මට දෙන්නේ අම්මා එහෙම
බෝනික්කෙක් දෙන්නම් යැයි කිව්වාම
ඈ හිත පිරුණ සතුටින් මේ තුන්ලොවෙම

පියා නෑ ගෙදර පිටවී ගොස් ඇත ඔහු අද රෑ වැඩට
අත්අම්මා සියත් එක්කන් ගොස් නේ මළ ගෙදරකට
අයියා නංගී අම්මා පමණයි සිටියේ ලඟ සේයාට
ඈ පහසුවෙන් හසුවූවා මරුවගේ ඇහැට

රෑ ඝණ අඳුර මැද එළියයි පුන්සඳ පායා
ඇත මව් තුරුලේ නිදයන් පින්කඳ සේයා
මහ රෑ පැමිණි නොමඳත් මරුවගේ සේයා
මොන දෙව් දේවතාවියකටවත් නොපෙනේයා

මව් තුරුලේ සුවනින්දේ සිටිසේයා
කෙලෙසද ගෙන ගියේ ඒ වල් පරයා
කෙලෙසා මරා කැලයක උදයේ සිටියා
රෑ මිලින වූ කඩුපුල් මල සේයා

මෙය සිදු කලේ ලඟ නිවසක වැසියෙක්ය
තව එක්කෙනෙක් පාසල් යන සිසුවෙක්ය
කොණ්ඩය තමා කල බව පිළිගත්තාය
එනමුත් තවම මෙය මට අභිරහසක්ය

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

උකුස්සා

උකුසු ඇස් දෙකක්
දුරකථන තිරය මත
ඇගේ හෙට දවසම
උකුස්සගෙ ඇස්වල

හෙට වැඩට යනවද
ගෙදරමද ඉන්නේ
චිත්‍රපට ශාලාව
ඇරලද තියෙන්නේ

කෙටි පුවතක්ය දුර
ඇයත් ඔහුගෙත් අතර
අඟලක විදුරවක්ය
උකුස්සා ඇයට දුර

හැදන් සිටි සායම
ගැලවෙන්න හේතුව
ඇගේ සිට අඩි දෙකක්
උකුස්සට නැතිකම

වීදුරුය පස්සේ
ෆෝන් එක අත්ලේ
වීදුරුව පස්සේ
උකුස්සය ඉන්නේ

ඔවුන් හෙට දවසේ
මොනවද කරන්නේ
ඔවුන් හැර ඒ දේ
උකුස්සත් දන්නේ

ඉදින් අවසානෙ ඈ
උකුස්සව දකින්නේ
ඉතින් බොල උකුස්සෝ
හෙට මොකද වෙන්නේ

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

හිමිකමට කහිමි

හිමි නැතත් අහිමි නැති
පියාඹන හදවතක්
නියාගෙන කවි කියන
මේ තරම් ප්‍රේමයක්

නුවන් අග කදුළු නැති
තැනින් තැන පළුදු ඇති
රිදුනු තැන් මතක නැති
අහිමි නැති හිමිත් නැති
මහට හිමි මට අහිමි
අයිතියක් උවමනා නැති
මේ ආදරය සිහිනයක්

රාගයට තාල නැති
තාල පද වැයෙන රිසි
බාල නැති ගනන් සෘති
ඇති නොමැති සිත් රතී
මහට හිමි මුත් අහිමි
කිසිදිනක නොලැබෙනා
ප්‍රේමයක්
ප්‍රේමයත් සිහිනයක්

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

අව නොවු මගුල

අහො ඒ මළගෙය
ඉතිකින් අවසනද ?
උනුන් අප හා සටන් කල බිම
අප්පච්චි වැලළීලද?

නොමළ වුන් ඉකි ගසන මලවුන්ගේ කනත්තේ
මළවුන්ගෙ කර මතින් මළමිනිය නැගිටිටේ
මළ නොමල උන් කවුද කෙනෙකු නැත දැන්නේ
නමුත් ඒ වගක් වත් මලවුන්ට නැත්තේ

අවමගුල් භූමියක
මගුල් බෙර නොවැයුනද
අව මගුලේ අව කපා
මගුල සැමරිය යුතුය

දිනුව උන් කවුරුන්ද?
පැරදුනේ කවුරුන්ද?

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-