මාතෘකාව නුඹ

ආදරිය නුඹ
ආදරේ නැතුවාට මට
ආදරෙයි මම
නුඹට හැමදාකම

හිතුවාට නුඹ ඔහු ගැන
හිතනවා මම නුඹ ගැන
රෑ පිපුණු කඩුපුල් මල
අයිතිය නුඹේ කාටද?

නොනිදාම රෑතුන් යම
ඔහු ගැනම නුඹ හිතුවට.
ඊටත් වඩා නුඹ ගැන
මන් මෙහෙ හිතනව අද

තාම හිත සසලයි නුඹේ
මගේ පෙම අචලයි මෙහේ.
තවම කිම කිවමැන නගේ
නොහැගුනේ මගේ ආදරේ?

-නිරංජන වෙඩිවර්ධන-

දෙයියන්ට පිස්සු

දෙයියන්ට පිස්සු
වැරදියි කියා දැන දැනත්
නෙතට නෙත මුණ ගස්සන
දෙයියන්ට පිස්සු

හිතකට හිතක් නොගැලපෙන
නමුත් ගලපන්න වෙරදරන
දෙයියන්ට පිස්සු
සැලසුම් කරලම ඈ නෙතු පෙන්වූ
දෙයියන්ට පිස්සු

තනියෙන්ම හිටපු
මාව නැති කරපු
හේතුවක් නැතුව
ඈට සිත් ඇති කරපු
දෙයියන්ට හොදටෝම පිස්සු


ඔව් දෙයියන්ට පිස්සු
මේතරම් දේවල් සිදුවෙලත්
තවම ඈටම පෙම්කරන
මට
ඊටත් වඩා පිස්සු

-නිරංජන වෙඩිවර්ධන-

අත්තම්මට හැට හතරයි.

නෙත්සර දෙව්දුව ඒ නුඹේ ඇස් දෙකද?

හද්දා දවාලේ
ඇහැරගෙන සිහියෙන්
මන්දැක්ක සිහිනය
ඒ නුඹේ ඇස් දෙක

දුරකථන තිරයට උඩින්
ඇහිබැමට ලංකර
වශි කෘත බැල්මක්
හෙලු හැටි මතකද?

නෙත්සර දෙවිදුවද
අදහගත බැරිව මම
ගල් ගැසුනා හුන් තැනම
නුඹේ එක බැල්මට

මායා ලෝකයක
හදවතක් සිරකර
තවකෙකු දිහා ඇයි
බැලුවෙ ඒ ඇස් දෙක

බැල්මකින් සොරාගෙන
රැගෙන ගිය හදවත
තියා ගනු බැරි ඇයිද
ඔය නෙත් දෙකෙ හිර කර

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

පාට පාට මිනිහා

අනේ මේ අහපන්
පොඩ්ඩක් කියාපන්
දැකල තියෙනවද උඹලත්
පාට පාට මිනිහෙක්

වෙලාවකට රතු
වෙලාවකට කොල
කහ පාට වෙලාවට
නිහඩයි නෙ ඔහු

දන්නා දෙයක් නැති
නොදන්නා දෙයක් නැති
පාට පාට මාරු වෙන
පාට පාට මිනිහෙක්

ඡන්දෙ නිල් පාටට
එදා ඉදලාම
කොල පාට පෙන්නන්න
බැරිම බැරි පාට
පොර මාර ජොලි පොර
කොල වැටුනු දාට
හැබැයි නිතරෝම
මිහිහ රතු පාට

කළු පාට මූණක්
උරුම තිබුනාට
වැඩ වලින් හැමදාම
මිනිහා සුදු පාට
බැලුවාම පේනවා
හෙන වයස පාට
හැබැයි හදවතින් මිනිහා
කොළුගැටයා තාම

මිනිහගෙන් ඉල්ලුවොත්
කවුරු හරි ගේම
තනියෙන් උනත් ගේම
දීල එයි ඌට
සැලකුවොත් මිනිහට
අත තියලා ගාන
ඉතින් හැම දාම
ඌට කොල පාට

පෙන්නන්න බැරි චරිතෙ
මිනිහා කාටත්ම
හැබයි අවුලකුත් නෑ
හොදට හිටියාම
අපෝ හෙන මල ඇණේ
කියල හිතුනාට
මෙහෙ හුගක් පාළු වෙයි
මිනිහා නැකි දාට

ඉතින්
දැන්වත් කියාපන්
දැකල තියෙනවද උඹලත්
පාට පාට මිනිහෙක්

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

මගේ හිත අරන් ඔහු සමඟ නුවරට

උඩරට මැණිකෙ හැමදා නුවරට එනවා
අද හරි විශේෂයි මගෙ මැණිකෙත් යනවා
තනියම නෙමේ තව යාළුවෙකුත් එනවා
වයසෙම නැතිවුනත් දෙන්නා ගැලපෙනවා

මුල්ලක අදුරු අසුනක් ඇත වෙන් කරලා
ඒකේ ඉදන් ඇති වෙනකම් ලව් කරලා
මහන්සියෙන් කෝච්චියෙන් එන හින්දා
නුවරට යන්න කලියෙන් පැතුමක් පැතුවා

මල් වැසි ඇද වැටි මඟ සේදේවා
මල් අතු බරවෙලා මං සැරසේවා
මල් පාවඩ ඒ මං වල ඇතිරේවා
මල් සුවඳින් මුළු නුවරම නැහැවේවා

පේරාදෙණිය මල් වත්තේ බංකුවක
රෝස පෙති එලා ඇති හරි හැඩ වෙන්න
උණ ගස් වට වෙලා ඇති කාටත් නොපෙනේන
එය කියාපු තැන දෙන්නට තනිවෙන්න

උණ ගස් සිදුරු අස්සෙන් උන් බලන කොට
ඉක්මනටම තුරුලේ උඹ හැංගෙන්න
පපුවට හිස තියන් ලැජ්ජා විදින විට
නලලට පුංචි හාදුවකුත් අරගන්න

කොපුල් පිරි රත් පැහැයෙන් දිලිසෙන්න
මුතු වන් සිනාවෙන් ඔබ මුව සරසන්න
ලවන් සැරසෙනා විටදී සැනසෙන්න
මට හිමි උඹේ ඇස් දෙක උඹ වහගන්න

මාලිගාව ඇත පේවී උදයින්ම
නෙළුමුත් අරන් දෙන්නට හැක එහි යන්න
දළදා වහන්සෙට ඒ මල් පුද කරන විට
මගෙ නමිනුත් සුදු නෙළුමක් පුද දෙන්න

වළා බර වෙලා අද මුළු අහසේම
හවසට වහී මුළු නුවරම සේදෙන්න
දම් පැහැ කුඩය ඔහු අත්ලෙහි රදවන්න
හිරිකඩ එන්න පෙර ඔහු තුරුලට යන්න

හවසට ආයේ යනවිට හදවත් පිරිලා
සැනහෙන් ඇති තරම් ඔහු තුරුලට වීලා
පොඩි නම්බුවක් අම්මට ඉතිරිව තියලා
ගෙදරට ගොඩ වෙයන් හරි වෙහෙසයි කියලා

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

වළාකුළ

වළාකුළ උඹ
ඇහිපිය ගහන සැනින්
හුඟක් දුර ගිහින්

දැන් ඉතින් අහස
නිල් පාට හිස් ගොඩක්

පොඩි හුලඟකටත්
ගසා ගෙන ගිය උඹ

සැඩ සුලඟකින්
විසිරිලා යාවී

අහස බය ඒකට

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-