අම්මේ ..................

ක්ෂීරපථය පැන ගිය
ආදරය ගොනු වුන
කෙනෙකු ඇත්නම් ලොව
අන් කෙනෙක් නොව ඒ ඇය

කළ නොහැක මට සම
සාගරය නොව ඇය
අහස් කුස පැනගිය
විශ්වයයි ඇය මට

යකඩ සවි පරදන
හයිය ඇත ඇගෙ හිත තුළ
කයිය ගැහියැකි මට
මහා පර්වතයකි ඇය

සිව් මැනික් රකිනා
දෙවදුවකි දකිනා
දියමන්ති පරයා
ඇගේ රුව දිලෙනා

මා පළමු පෙම්වතී
පළමුවැනි ගුරුතුමී
මගේ ලොකය හිමී
ඈ රූප සුන්දරී

මේ මගේ මන්තරයක්
නැති අතුරු අන්තරයක්
ඉදින් තව කළාන්තරයක්
අම්මේ ..................
සුබ උපන් දිනයක්

සුනෙත් වෙඩිවර්ධන
2015-02-24

ඉතින් හෙටවත් ඉර පායන්න............

ඉර අවරේ බැස යද්දි
සද කෙමෙන් නැගඑනවා
සද කෙමෙන් නැග එද්දි
තරු පොකුරු හිනහෙනවා

හෙට පාන්දරවෙද්දි
ඉර කෙමින් පායනවා
තරු පොකුරු වැලපෙද්දි
සද අහසෙ හැංගෙනවා

ඉරේ එලියද සදේ එලියද
තරුවකට පැන ඉතිරි කරනවා
ඉරේ එලියට ආස හින්දා
සදේ එලියට වැටක් බදිනවා

පෝයකුත් ලඟ ලඟම එනවා
පුන් සඳක් හිමිහිට නැගෙනවා
ඉරක් දක්නට නැතිවුනෝතින්
සදේ එලියට හැඩ ගැහෙනවා

ඉතින් පෝයට කලින් දවසක්
ඉරට ලියලා දෙන්න හිතෙනවා
පෝය වෙනකන් නොපෑවූවෝතින්
සදට ජීවෙතේ ලියා දෙනවා.......

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

ජනවාරි පුළිඟු

අද වගේ මතකයි

තණ පිඩලි මත 

පිණි පළිගු බබලන

ජනවාරි උදයක

සිරි සිරියෙ ඇඟ කීරි ගස්සන

කදුකර සිහිල් මද සුලඟට

ලෙල දුන්න කෙහෙරැලි

එළිකරපු මුහුණක 

නලලතට පහලින් 

මුණ ගැහුණා ඒ ඇස් දෙක

අද වගේ මතකයි

තුෂර හිනැහෙන මිහිදුමේ

කඳුලු කැට මැද වැළපෙන

සීතලේ ඇඟ රත්කල

හිම පාට සළු 

උදුරගත්තා 

ඒ ඇස් දෙක

දෙසැම්බර් සවසක

ජනවාරි පුලිඟු

දියවුනා

දෙසැම්බර් සීතලට

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

සිහින මාවතේ ගමන

මේ පාර හරි දුරයි
පිය මනිමි මම හිමිහිට
ගල් බොරළු කටු පදුරු
ගිනි ගත්ත වැලි මැද
පතොක් විතරයි සෙවනට
ඉර අව්ව නොදැනෙන ගානට
සනීපය දෙන හින්දම
හරි ආදරෙයි මම
දූහුවිල්ල මුසු වුන හුලගට

ඉඳ හිට වැටෙන වැස්සට
විඩාබර සන්සිඳුනට
සදාකාලික පිපාසෙට
දියබිදක් සෑහෙනවද
සෙවනැල්ල සමගින් තනියට
පිය ලකුණු කතරෙහි තිබුනට
රත්වෙච්ච වැලි පිච්චුව
යටි පතුල් සැනසෙනසේවිද?

තරුවලට දන්දී  අහසම
සඳ අමාවක හැම රෑකම
හුරු හින්දා ඇස් කළු පාටට
වරදින්නේ නෑ මඟ අඳුරට

අනන්තය තෙක් විහිදුන
මේ පාර හරි රළුයි
පිය තබමි මම හරි සීරුවට
සැබෑවන තුරු සිහනයම

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

දෙසැම්බර් ගීතය

තව වරක්
ඇස් ඉදිරියට එන්න
අපිට පුළුවන්
සීතල දෙසැම්බර් පින්නේ ආයෙමත් තෙමෙන්න
තුෂර නැහැවුනු තනතිල්ලේ
උනුහුමට ගුලිවෙන්න
ආයෙමත් දෙසැම්බර් පැමිණිලා හිත් නැද්ද එන්න

උතුරු සුලඟෙ සිසිලස හදවතට දැනෙන්න
හදවතේ එක කවුළුවක් පමණක්ම හැර බලන්න
මීදුමේ අපි ලිව්ව රහස් කතා එකින් එක කියවන්න
දෙසැම්බර් මීදුමේ ආයෙමත් හැංගෙන්න.

එන්න
ආයෙමත් කොනිත්තලා දුවන්න
එන්නම්
පසුපසින් මං නුඹව අල්ලන්න
හැමදාම වගේ නුඹ හිමේ ලිස්සලා වැටෙන්න
අත්හැරෙන්නෑ ආයෙමත් පුළුවන්
කොහොම හරි අල්ලන්න

දෙසැම්බර් පින්න
ආයෙමත් ඇස් ඉදරියට එන්න
සවනතට රහසින් ආදරෙයි කියන්න
ආදරෙන් පිපිරිලා මැරෙන්න
නුඹ නොඒ නම් නුඹ ලගට මට එන්න

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

රාලහාමි ඇයි අැහුවෙ උන්ගෙන් එහෙම ? "තොපිට මාංචු බර වැඩිද බල්ලෝ"

දැක්කහම ඒ කපුටු කොන්ඩ
කියතැහැකි තක්කෙටම
උන් ෆ්ලැට් එකේ අහිංසක කොල්ලෝ.
ඒත්!
රාලහාමි ඇයි අැහුවෙ උන්ගෙන් එහෙම ?

"තොපිට මාංචු බර වැඩිද බල්ලෝ"

“ප්‍රශ්ණ“
අහනවා උන්ගෙන් තල තලා ප්‍රශ්ණ

“උත්තර“
උන් දෙනෙවා උත්තර
ඇත්තටම ඒ උත්තර
උත්තර නැති ප්‍රශ්ණ

උගේ වයස දා අටයි
කිලිටුයි තලෙලුයි ඌ කෙට්ටුයි
ඉගෙන ගෙන යන්තං ඕලෙවල් වෙනකම්
රස්සාව ගාගන්න එක මජං
පොලීසියෙන් අල්ලං
අනවසරයෙන් හදේ යන්නට
හැදුවාට රොකට්.

තාත්තට අමතක වෙලා
උප්පැන්නේ උගේ තැන හිස් වෙලා.
ඌත් දන්නැතුව උගේ පුතා ලොකු වෙලා.
යන්තමින් අම්මගෙන් වරිගයක් හම්බෙලා
ඒ වරිගේ නහගන්න සූස්තිය හුරු වෙලා.

උඹේ උස කීයද ?

“දන්නෙ නෑ හයකටත් වැඩි ඇති“

උපන්තේකට මූ උස මැනලා නැති හැටී.

අනෙකා උස කෙට්ටු කොල්ලෙකි
උසස් පෙල කලාවෙන් විභාගත් ලිව්වෙකි
ඉගෙන ගත් කිසිවක් ඌට නම් මතක නැති
විභාගෙත් මොක වුනත් ගානකුත් ඌට නැති

සන්දේස කියද?
ගොඩක් තියෙනවා
යකෝ තොපිට ඉගැන්නුවේ මොන සන්දේසෙද?
සේරම ඉගැන්නුවා.
කියාපන් කවියක්
ඌ හිනා වෙනවා.

උන් හිනා වෙවි සතුටින්ම කූඩුවට යනවා.
දඩගෙවලා ආයෙමත් එලියට එනවා
උන් හදේ යනවා. ආයෙමත් එනවා
ඉදලා හිටලා පොලිසියේ කූඩුවටත් යනවා.

විකුණන එවුන් එලියේ.
ගන්න එවුන් කූඩුවේ

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-

අපේ අම්මට ගේන් නෑ මන් ලේලියක්

අතේ ඇති එක රුපියලක් නෑ අනේ මෙහෙමත්       කාලයක්
මතේ තිබ්බට නින්ද යන්නෑ දන්නේ නෑ මම         කල පවක්
නැතේ කිසිවෙක් නීති දාලා එහෙව් කොට          නෑ භීතියක්
හිතේ හැටියට සැපේ ඉන්නේ ජීවිතේ සැප            කෝටියක්

පුතේ දැන් උඹෙ වයස හරි බන් ගෙනෙන් අම්මට ලේලියක්
ආච්චිට නම් වෙන වැඩක් නෑ හිතන්නෙම ගැන         ලේලියක්
අපේ අයියත් බැන්දා විතරයි එක්ක ආවේ ඔය ලේලියක්
එකෙක් මදිවට ඕනෙමද බොල ආච්චිට තව ලේලියක්

ආච්චට නම් වෙන මුකුත් නෑ ආගමේ නම් කමක් නෑ
පුංචිලට නම් මොකෙක් වූවත් ගෑනියෙක් නම් කමක් නෑ
නංගිලට මගුලෙදි නටන්නට මිසක් වෙන        අදහසක් නෑ
අපේ අම්මට ගැලපෙන්න මට තෝර ගන්නට  කෙනෙක් නෑ

එක්ක ආවොත් එහෙම කියලා අපේ අම්මට ලේලියක්
දෙන්නා එක්කලා එකතු වෙනවා නැති වෙනවා මට     නිදහසක්
අනිවා දෙන්නම රණ්ඩු වෙනවා මන් හින්දා නිතරම         හුඟක්
ඒක හින්දම  අපේ අම්මට ගේන් නෑ  මන් ලේලියක්

අයියා කියනවා ගොළු එකෙක් මිස මූට ගැලපෙන          එකෙක් නෑ
බීරි කෙල්ලෙක් බීරි කෙල්ලෙක් තාත් තත්  අත්                අරින් නෑ
එහෙම බැලුවම මේ ලෝකේ මට කියලා ගැලපෙන      කෙනෙක් නෑ
එහෙම වුනොතින් දෙකක් නෑ මම කවුරු කිව්වත්               බඳින් නෑ

තාම නෑ නොවැ එහෙම හරියට හිතගත්තේ මගේ                 තරුණියක්
හිත ගිහින් මන් අහපු එවුනුත් කාගේ හරි අග                      මෙහෙසියක්
කලා තුරකින් කැමති වුනොතින් ඒකිගෙත්  අඩු                        පාඩුවක්
මටම ගැලපෙන කැපෙන කෙල්ලෙක් හොයන එක මහ         කරුමයක්

-සුනෙත් වෙඩිවර්ධන-